Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5403 K.2010/11346

Taraflar arasında görülen davada Muş Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.02.2009 tarih ve 2007/626-2009/1106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, Kızılcahamam'dan almış olduğu soda mamülünün Muş' a taşınması için komisyoncu dava dışı ... ile anlaştığını, bu şahsın da ... isimli şahıs ile taşıma sözleşmesi yaparak malı teslim ettiğini, ancak bu şahsın yüklediği malı kendisine teslim etmediğini ve araç ile ortadan kaybolduğunu, sözkonusu aracın sahibinin davalı olduğunu ileri sürerek, 9.652,00- TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, aracın kendisine ait olduğunu, ancak şöforünün bulunmadığını, aracı sürekli kendisinin kullandığını, ... isimli şahsı tanımadığını, böyle bir şahsı hayatında hiç görmediğini, dava konusu olayın kendisiyle uzaktan yakından bir ilgisinin bulunmadığını, nakliyenin yapıldığı tarihte dahi aracının Emet ilçesinde ve Hisarcık ilçesinde bulunduğunu, savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultusunda, Kızılcahamam Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan kovuşturma sonucunda davacının ... 'dan satın aldığı sodaları teslim alan kişinin gerçekte ... olmayan ancak bu kişinin ismini ve sürücü belgesini kullanan meçhul bir kişi olduğu, yine söz konusu sodaların yüklendiği aracın da davalıya araç olmayıp bu plakayı sahte olarak kullanan başka bir araç olduğu, sodaların yüklendiği aracın davalıya ait olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.