KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/624 E., 2010/6457 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.11.2008 tarih ve 2008/180 - 2008/503 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin lisans sözleşmesi ile hak sahibi olduğu ‘solidworks’ ve ‘cimatron 7.2’ adlı yazılımların davalı tarafından izinsiz şekilde kullanıldığının ortaya çıktığını, mali haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, FSEK.'nun 68 nci maddesi uyarınca 134.738.87 YTL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, dava konusu yazılımların işten çıkarılan bir çalışan tarafından izin alınmadan yüklendiğini, hiçbir zaman kullanılmadığını, davacının hak sahibi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının işyerindeki bilgisayarlarda dava konusu yazılımları izinsiz şekilde kullandığının ortaya çıktığı, gerçek hak sahibi firmanın fikri hakların ihlali durumunda davacıyı yetkilendirdiği, davacının hak sahibi olduğu, yazılımların eser mahiyetinde bulunduğu, FSEK.'nun 68 nci maddesi uyarınca tazminatın belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 134.738.87 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/624, K. 2010/6457, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama