Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6514 K.2010/12814

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.02.2009 tarih ve 2008/36-2009/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından “merdiven perçinleme ve tırnak açma makinesi” ürünü için alınan 2006/93 nolu faydalı model tescilinin yenilik vasfının bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescil edilen faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ürünün ilk olarak müvekkili tarafından üretildiğini, yenilik taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, incelemenin dosya kapsamına göre yapılmasının gerektiği ve dosyaya sunulan delilere göre de davalı adına olan faydalı model belgesinin yenilik unsuru taşımadığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme gerekçe yapılan bilirkişi raporunda “dosyadaki mevcut deliler, fatura ve video görüntüsünden mevcut istemlerdeki unsurların değerlendirilmesi mümkün olmamıştır” şeklindeki cümleyle görüş bildirilmiş ancak bahsi geçen bu delillerin içeriğinin ne olduğu konusunda hiçbir açıklama yapılmadığından raporun temyiz aşamasında denetlenmesi mümkün olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, dosyaya ibraz edilen delillerden “video görüntüsü” kaydının çözümünün yapılarak içeriğinin belirlenmesi ve dava konusu faydalı modelin yenilik unsuru taşıyıp taşımadığının usulünce belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle ve denetime imkan vermeyen bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.