Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/6520 K.2010/6566

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ayıplı ifa nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Eserdeki ayıp, sözleşme ve ekleri ile tekniği ve yasa hükümleriyle iş sahibinin ondan beklediği amaca göre imâl edilen şeyde bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da olmaması gereken bozuklukların olmasıdır. Yüklenicinin eser sözleşmesi ile üstlendiği borçları, ayıba karşı tekeffül borcunu da kapsar. Eserin ayıplı imâli halinde açık ayıplarda BK’nın 359., gizli ayıplarda ise 362. maddelerine uygun biçimde ihbarda bulunduğu takdirde iş sahibi BK’nın 360. maddesinde kendisine tanınan kabulden kaçınma, bedel tenzili ve ayıpların giderilmesini talep hakkı ile yüklenicinin kusuru halinde ayıp nedeniyle uğranılan zararlarının tazminini isteme hakkına sahiptir.

Evlenme törenini kayda alan video çekiminde evlenen çiftlerin salona giriş görüntüleri ile nikah sahnelerinin yer almaması normalde olmaması gereken bozukluklardan olup video çekim-kayıt işinin, ayıplı yapıldığını gösterir. Bu ayıplar görüntülerin ilk izlenmesi ile tespit edilebileceğinden açık ayıp niteliğindedir. Somut olayda makul sürede davacıların BK’nın 359. maddesine uygun biçimde muayene ve ihbarda bulundukları anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan raporu veren emniyet müdürü bilirkişi çekimin yapılmamış sayılması gerektiğini bildirmiş, mahkemece de eserin kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğu kabul edilerek video çekim bedelinin tamamının istirdadına karar verilmiştir. Davalı yüklenici tarafından meydana getirilen eser ayıplı olmakla birlikte törenle ilgili az yukarıda belirtilenler dışında düğünle ilgili diğer görüntülerin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Davacı iş sahipleri de çekimlerin bulunduğu CD’leri iade etmemiş ve BK’nın 360/I. maddesindeki eseri kabulden kaçınma hakkını kullanmamışlardır.

Düğün töreninin hiç önemsenmeyecek bir kısmı çekildiği ve bu görüntülerin de önemli bir günü kısmen de kayıt altına alındığını göstermesi nedeniyle, ayıbın nısfet kaidelerine göre kabule icbar edilemeyecek derecede ağır ve sözleşmeye aykırı olduğundan sözedilemeyeceği ve bu hal ancak bedelde indirim sebebi olabileceğinden konusunda uzman olmayan emniyetçi bilirkişinin mütalaası ve mahkemenin kabulünde isabet bulunmamaktadır.Bu durumda mahkemece video çekimi-fotoğrafçılık konusunda uzman bir bilirkişiden eserdeki ayıplar nedeniyle davacı iş sahiplerinin BK’nın 360/II. maddesine göre bedelden indirilmesini isteyebilecekleri miktar konusunda

rapor alınıp, maddi tazminat isteminin buna göre sonuca bağlanması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile ve ayıplı CD’lerin iadesi gerektiği de gözden kaçırılarak maddi tazminat konusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Borçlar Kanunu’nun haksız eylem faslında düzenlenen 49. maddesinin, aynı Yasa’nın 98/II. fıkrası aracılığı ile sözleşmeye aykırı davranışlarda da uygulanması mümkündür. Bu hükme göre manevi tazminat isteminin kabul edilebilmesi için sözleşmeye aykırılık-kusur gibi diğer koşulların yanında, sözleşmeye aykırılığın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunması da gerekir. Evlenme kişilerin hayatında dönüm noktası olup, çok özel bir gündür.

Tekrarı mümkün olmayan böyle önemli ve özel günle ilgili anıların kalıcı olmasını istemek evlenen kişilerin en doğal hakkıdır. Evlilik töreninde de çiftlerin salona giriş görüntüleri ve nikah sahneleri gibi önemli anların davalının kusuru ile belgelendirilememiş olması ve bunların aynı zaman, ortam, kişilerle ve psikolojik ortamda tekrar gerçekleştirilmesinin mümkün bulunmaması nedeniyle davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Bu nedenle koşulları oluştuğundan davacıların bu yüzden uğradıkları üzüntülerini hafifletmeye yönelik uygun bir miktarda manevi tazminata da hükmetmek gerekirken yanlış değerlendirme ile bu istemin tümden reddi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.