Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/675 K.2010/6853

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2007/610-2008/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ın 03.07.2007’de davacı bankanın Sultanbeyli Şubesi’ne gelerek şube çalışanını yanılttığını ve yetkilisi olduğu davalı şirket ile unvan benzerliği bulunan ... otomotiv San.Tic.Ltd.Şti.’nin hesabından 25.000 TL çekerek şubeden ayrıldığını, daha sonra yapılan iade talebi üzerine 4.200 TL ödendiğini, bakiyesinin ödenmediğini, kalan 20.8000 TL tutarın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yıllık %112,5 faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... kendi adına asaleten şirket adına da temsilen verdiği cevapta; sözkonusu parayı memurun hatası sonucu aldığını, davaya bir diyeceğinin olmadığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediği için mahkeme masrafları ve faizin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...’ın asaleten ve davalı ... temsilen borcu kabul ettiğini beyan etmekle HUMK 95. uyarınca davanın kabulüne ve 28.07.2007 temerrüt tarihinden itibaren de yıllık %112,5 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.