Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6833 K.2011/220

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.12.2008 tarih ve 2008/24-2008/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin, 27.07.2004 tarihli başvuru ile SOCOLATE ibaresinin marka olarak tescili için Türk Patent Enstitüsüne başvuruda bulunduğunu, davalı Eti Gıda San. Tic.

A.Ş.’nin 2000/01482 no ile tescilli ŞOKOLETİ markasını dayanak göstererek müvekkiline ait marka başvurusuna itirazda bulunduğunu, Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesince itirazın kabul edildiğini, bunun üzerine ilgili red kararı için Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna itirazda bulunduklarını ancak bu itirazın da nihai olarak reddedildiğini, tescili talep olunan markanın bir çok ülkede tescilli ve dünyaca tanınmış bir marka olduğunu ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 05.10.2007 gün ve 2007-M-6381 sayılı red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olan markaların her ikisinin de Türkçe ve İngilizce dillerinde bir anlamlarının

bulunmadığı, ancak sözcüklerin yazılış, telaffuz ve görünüm olarak birbirine benzediği ve birbirini çağrıştırdığı, tescili talep edilen SOCOLATE markasının, tescilli ŞOKOLETİ markası ile aynı emtia sınıfında yer aldığı, her iki markanın da gündelik olarak çok sık tüketilen ürünler olup birbiri ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, marka dünyada tanınmış dahi olsa tescilli bir marka varken aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer markanın tescil edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.