Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8187 K.2011/1263

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2009 tarih ve 2005/587-2009/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile uluslararası nakliye yapma konusunda anlaşarak davalı şirketin müvekkiline ait çekici ve römorkun kiraladığını, müvekkilinin her taşıma işinin sonunda o taşımaya ait kendi alması gereken ücreti davalıya fatura edeceğinin ve davalının da bu fatura üzerinden giderleri düşerek taşıma ücretini fatura ederek borçlanacağının kararlaştırılmasına rağmen davacının biriken borcunu ödememesi üzerine başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şoförüne yol avansının Denizli çıkışında nakit olarak verildiğini, araç yurt dışından döndüğünde yurt dışındaki giderleri de peşin aldığı kabul edilerek hesap görüldüğünü ve davacının kapalı fatura düzenlediğini, müvekkilinin de söz konusu giderler için yansıtma faturası kestiğini, 2004 yılı Kasım ayında fiilen ayrılan davacının Kasım ayına ait 03.11.2004 ve 22.11.2004 tarihli 2 adet faturayı açık olarak kestiğini, müvekkilinin borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı arasındaki 06.06.2003 tarihli taşıt kira sözleşmesine göre davacıya ait 20 ZR 811 plakalı tır ve 20 ZR 812 plakalı dorse ile davalının temin ettiği Uluslararası nakliye işlerinin yapılmasının kararlaştırıldığı, taşıma sırasında araç şoförünün yaptığı ve yapacağı giderlerin avans olarak davalı şirket tarafından şoföre verildiği bu amaçla yapılan giderlerin uluslararası nakliye için zorunlu olan C-2 yetki belgesi sahibi olan davalı şirkete fatura edildiği,

davalı şirketin de taşıma yapan araç malikine taşıma ücretinin ödenmesi sırasında yansıtma faturası düzenlediği, davacı tanığı araç şoförü Mehmet Göçebe beyanından davacıya iletilmek üzere ödemelerde bulunulduğu ve belge düzenlendiğinin anlaşıldığı, tanık her ne kadar belgelerin boş olarak imzalatıldığını ifade etmiş ise de bu hususta dosyaya bir kayıt ve belge sunulmadığı, teamülen araç şoförünün uzun zamandır bir kısmı avans olmak üzere taşıma

ücretlerini aldığı ve tarafların bu işlemler sonrası karşılıklı fatura ve yansıtma faturası düzenlemek suretiyle hesaplarını kapattıklarının anlaşıldığı, davacının ücret alacağı kalmadığı halde şoförüne yapılan ödemeleri kabul etmemek suretiyle icra takibine giriştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.