Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8252 K.2011/1217

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2008 tarih ve 2008/174-2008/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, diğer davalıların 2001 yılında yönetim kurulu üyeleri olarak göreve başladıklarını, aidat tutarını yükselttiklerini, birikmiş aidatlar nedeniyle müvekkili hakkında takipler yaptıklarını, verilen söze rağmen süresinde konutu teslim etmediklerini, istifa etmek zorunda kaldığını, ödediği 16.243. YTL’nin reel değerinin 100.000 YTL tutarında olduğunu, astsubaylık mesleğini ifa eden müvekkilinin davalıların eylemleri nedeniyle zor duruma düştüğünü, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 2.500 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının ortaklıktan ayrıldığını, ödemelerinin iade edildiğini, 1163 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca müvekkili kooperatifi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kendi isteği ile 17.09.2004 tarihinde davalı kooperatifin ortaklığından ayrıldığı, yönetim kurulu ile yaptığı ve içeriğine itiraz etmediği 18.02.2005 tarihli sözleşmeyle istifasından sonra kooperatiften tazminat istemeyeceğini kabul ve taahhüt ettiği, ayrıca alacağının bulunmadığını da açıkladığı, serbest iradeyle istifa ettiği, davacının bir alacağının olmadığı, maddi ve manevi zararını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.