Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/9818 K.2011/2305

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.04.2009 tarih ve 2008/66-2009/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince taşıma sigorta poliçesiyle sigortalanan emtiaların davalı tarafından taşınması sırasında hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini ve rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 22.119,00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yüklemenin dava dışı firma tarafından yapıldığını, hasara ambalaj yetersizliğinin neden olduğunu, müvekkiline kusur yüklenemeyeceğini ve istenen tazminatın fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce (davalı taşıyıcının yükleme ve istifleme bakımından nezaret yükümlülüğünü ihlal ettiği ve kusurlu olduğu kabul edilip, kusur oranları bakımından gerektiğinde ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle) bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporuna göre davalının %25 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.158,07 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.