Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10002 K.2012/1579

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2010 tarih ve 2009/1501-2010/555 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının personel servis taşıma işi yaptığını, davalı ile bu işin davacının kendi aracıyla yapılması, davalının faturayı ilgili firmaya kesmesi, davacının da yaptığı sefer başına faturayı davalıya kesmesi ve bedelini tahsil etmesi konusunda anlaştıklarını, ancak davalının 3 aylık servis işine karşılık kesilen faturayı ödememesi üzerine icra takibine giriştiklerini, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile davadışı firma arasında sadece aracı olduğunu, firma sahibi ile davacının aralarında anlaştıklarını, davacının firmadan parasını alamaması üzerine, fatura düzenlediğini, aralarında sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, bilirkişi raporuna göre, alacağın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İstem taşıma sözleşmesinden kaynaklı takibe itirazın iptaline ilişkindir. Davalı, taşıma sözleşmesi olmadığını savunarak taşıma ilişkisini inkar etmiştir. Her ne kadar taşıma sözleşmesi yazılı şekle tabi değilse de miktar olarak ispatı HUMK'nun 288. maddesi (HMK 200.md) kapsamında olup, sözleşmenin yazılı ve diğer kesin delillerle ispat edilmesi gerekirken bu hususlar nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

17/02/2012 - S.C