KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/11705 E., 2012/15536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2012
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2009 tarih ve 2007/70-2009/76 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ......ile davalı ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli 13.01.2005 tarihli 2005/00091 numaralı (oyuncak) endüstriyel tasarımların 554 sayılı KHK hükümleri uyarınca yenilik ve ayırtedicilik nitelikleri bulunmadığını ileri sürerek, endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep va dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkkilinin endüstriyel tasarımının yeni olduğunu ve ilk kez müvekkilince kamuya sunulduğunu, davacı şirketin ürünü kopyalayarak haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, taraflar arasında görülen davaların bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımların yenilik ve ayırtedici nitelik vasıflarını taşımadığı, 554 sayılı KHK'nın 43. maddesi uyarınca davaya konu endüstriyel tasarımların hükümsüzlük koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/11705, K. 2012/15536, 9 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama