KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/14621 E., 2012/5271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2010 tarih ve 2009/42 - 2010/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirkete Makine Kırılma Sigortası Poliçesi ile sigortalanan makinenin hasarlandığını, davalının hasar bedeli olarak 1.935 TL ödemeyi teklif ettiğini, ancak zararın daha fazla olduğunu ileri sürerek, 7.200 TL sigorta bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hasarın süresinde ihbar edilmediğini, mutad kullanımdan kaynaklandığı ekspertiz raporları ile tespit edilen hasarların, Makine Kırılması Sigortası Genel Şartları uyarınca teminat dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait makinenin 5 ayrı yerinde oluşan hasarlardan 1. hasar dışındakilerin, mutad kullanım sonucu oluşan yıpranma ve aşınmalardan kaynaklandığı, bu nedenle poliçe de tarif edilen "ani ve beklenmeyen türde bir zorlama sonucu oluşan makine kırılması" olarak kabuledilemeyeceğinden poliçe teminatı dışında olduğu, 1. hasarın giderim bedelinin ise poliçe muafiyeti kapsamında kaldığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/14621, K. 2012/5271, 4 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama