Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14829 K.2012/6085

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2006/427-2009/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin adına tescilli “D&R” markasının kullanımı için davalı ile yaptığı franchise anlaşmasını haklı nedenlerle 15/11/2001 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere feshettiğini, ancak davalının markayı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesine göre 24,454 TL maddi tazminatın ve 67. maddesi gereğince %50 oranında (12.227 TL) artırılarak ticari iş avans faizi ile, marka itibarının zedelenmesi nedeniyle 50,000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile 15/11/2001 tarihinden itibaren tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların davacıya ait D&R markasının kullanılarak davalının ticari faaliyette bulunmasına ilişkin franchise anlaşması yaptıkları, davalının işyerinde sözleşmeye ve hukuka aykırı olarak VCD ve DVD kiralaması nedeniyle davacının haklı nedenlerle 15/11/2001 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde sözleşmeyi feshettiği, ancak davalının 14/06/2004 tarihli tespit tutanağına göre D&R markasını kullanmaya devam etmek suretiyle markaya tecavüz ve haksız rekabette bulunduğu,

556 sayılı KHK’nın 66/1-c maddesi uyarınca lisans bedelinin taleple bağlı kalınarak 24,454 TL olduğu, markanın davalı ticari faaliyetinde ürün satışlarında önemli bir katkısının bulunduğu kanaati ile 67. madde gereğince tazminatın 1/5 oranında artırıldığı,

markanın haksız ve hukuka aykırı kullanımı ve özellikle mağazada VCD ve DVD kiralanması faaliyetinin davacının marka imajını da zedelediği dikkate alınarak manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle davalının D&R markasını 15/11/2001 tarihinden dava tarihine kadar haksız ve hukuka aykırı kullandığının tespitine, 24.450,00 TL maddi tazminatın 556 sayılı KHK nın 67. maddesi gereğince takdiren 4.890,80 TL artırılarak toplam 29.344,80 TL maddi tazminatın 15/12/2001 tarihinden itibaren ticari iş avans faizi ile, takdiren 5,000 TL manevi tazminatın ise aynı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

1) Mahkemece, davacının talebi doğrultusunda 556 sayılı KHK’nin 66/1-c maddesi uyarınca lisans bedeli belirlenirken, davacı cirosuna göre yapılan belirleme doğru olmamıştır.

Esasen, 556 sayılı KHK’nin 66/1-c maddesi uyarınca lisans bedeli istenildiğinde, markanın bir lisans anlaşması varmış gibi hukuka uygun şekilde kullanılması halinde ödenmesi gereken lisans bedeli dikkate alınmalıdır.

Bu noktada, bir emsal araştırması yapılması ve objektif bir lisans bedelinin belirlenmesi amaçlanmalıdır. Dosyada başkaca emsal lisans sözleşmeleri bulunmadığına göre, taraflar arasında önceki tarihlerde yürürlükte olan franchise sözleşmesindeki lisans bedeline ilişkin hüküm de dikkate alınarak, davalının uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin defter ve belgeleri incelenmek suretiyle bu yıllardaki cirosu itibarıyla hakkaniyete uygun bir lisans bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde ve davacı defterlerine dayalı hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2) Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.