Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2182 K.2011/14068

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2009 tarih ve 2007/411 - 2009/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "MNS SOYYİĞİT+şekil" ibaresinin 29. ve 30. mal/hizmet sınıfında marka olarak tescili için davalı kuruma başvurduğunu, davalı şirketin yaptığı itiraz üzerine başvurunun reddedildiğini, ret kararına karşı yaptıkları itirazın da TPE YİDK'nca " her iki markanın iltibasa neden olabilecek derecede benzer olduğu" gerekçesiyle nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin tescil ettirmek istediği marka ile davalıya ait "SOYYİĞİT" markalarının iltibasa yol açacak derecede benzer olmadığını ileri sürerek, 11.09.2007 gün ve 2007-M-5206 sayılı TPE YİDK kararının iptali ile başvurunun tüm sınıflarda müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; davacı şirketin "MNS SOYYİĞİT" ibareli marka başvurusunun müvekkilinin "SOYYİĞİT" ibareli markası ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, ayırt edicilik içermediğini, davalı TPE vekili ise; müvekkiliince alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markası ile davalı markasının kullanıldığı malların aynı olduğu, davacının tescilini talep ettiği "MNS SOYYİĞİT + ÇAPA ŞEKLİ" markasına bütünsel açıdan bakıldığında, markanın esaslı unsurunun "SOYYİĞİT" ibaresi olduğu, davacının markasında "SOYYİĞİT" kelimesine yer verilmesinin iltibas tehlikesi yarattığı, bu iki markanın farklı markalar olduğunu algılayan tüketicilerin markaların aynı işletmeye ait farklı markalar olduğunu düşünebilecekleri, hatta markaların ve marka sahibi işletmelerin farklı olduğunu bilseler bile,

sonraki markanın davalının izni ile kullanıldığını, lisansa dayalı benzer marka kullanımı bulunduğunu düşünebilecekleri, şu halde davalı TPE'nin iptali istenen kararında marka mevzuatına aykırı bir yön bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı; davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.