KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2588 E., 2011/12466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2009 tarih ve 2005/240-2009/387 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeye ait, sürücüsünün ..., zorunlu mali mesuliyet sigortalısının davalı ... şirketi olduğu otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada, diğer yönden seyreden sürücüsünün ..., maliklerinin .... ve ... olduğu traktörün çarpması sonucu yaralandığını, meslekte kazanma gücünü kaybettiğini, tedavi masrafı yaptığını ileri sürerek, 15.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, davacının taleplerinin yüksek olduğunu, kazadan önce rahatsızlığının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kaza sonucu yaralandığı, meslekte kazanma gücünü kaybettiği, olay nedeniyle üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle, 10.000 TL manevi, 1.061,04 TL tedavi gideri, 1.213 TL geçici iş göremezlik, 48.312,75 TL maluliyetten doğan tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2588, K. 2011/12466, 10 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama