Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2601 K.2011/12452

Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2009 tarih ve 2007/387-2009/461 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili kurumun alt işvereni sıfatı ile iş yaptığı dönemde çalıştırdığı işçilerin müvekkili hakkında kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talebi ile dava açarak bu davaları kazandıklarını ve gerekli ödemelerin davacı tarafça yapıldığını, davalıların bu ödemelerden sorumlu olduklarını ileri sürerek, 28.243 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İlhan vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların alt işveren sıfatıyla iş yaptıkları dönemde çalıştırdıkları işçilerin kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinden sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.693,51 TL’nın ödeme tarihi olan 20.11.2006 davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı İlhan vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyizi dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2 - Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, Dairemiz yerleşik uygulaması gereğince, işçilik alacaklarının rücuna ilişkin davalarda, alacağın tespitine ilişkin olarak yapılan hesaplamanın işçilerin en son ücretleri esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, davaya konu alacakların hesabının, işçilerin davalı bünyesindeki çalışma dönemlerinin sonunda aldıkları ücrete göre değil, davacının asıl işveren sıfatı ile işçi çalıştırdığı en son işçi ücreti üzerinden yani işçinin açtığı davada hesaplamaya esas alınan ücreti gözetilerek belirlenmesi ve bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3 - Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.