Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4163 K.2011/15081

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2009 tarih ve 2006/346 - 2009/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1903 yılında kurulmuş bir spor kulübü olduğunu, en önemli gelir kaynaklarından birinin lisanslı ürünlerin satışından elde edilen gelirler olup, müvekkilinin sahip olduğu markaların ismi, renkleri ve logosunun Türk Patent Enstitüsü'nce 164236, 178926, 164620, 164619, 2001-20186, 2001-20188 sayılı belgelerle tescil edildiğini, ancak davalının müvekkilinin izni olmaksızın kendisine ait markaları haksız bir şekilde taklit etmek suretiyle ürünler üreterek satışa sunduğunu,

bu durumun davalıya ait işyerinde yapılan arama ve zaptetme tutanağına istinaden sabit olduğunu ve davalının satışa sunduğu ürünlerden dolayı müvekkilinin maddi zararı oluştuğu gibi itibarının da zedelendiğini ileri sürürek 5000 TL maddi ve 5000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, arama sonucu ele geçirilen ve 6 parçadan oluşan emtia üzerinde ise müvekkiline mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir..

Davalı, davacı tarafla davanın açıldığı sırada bir protokol yaptığını ve her yıl spor kulübünden 15.000,00 TL bedelinde mal alacağını bildirdiğini, ancak her ne kadar protokol davacıya sunulmuş ise de bir cevap alınamadığından bu davanın ikame edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıdan izin almaksızın ve herhangi bir lisans sözleşmesi yapmadan, davacının marka ve logosunu taşıyan taklit formaları satışa sunmak suretiyle davacı markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5000 TL maddi tazminat ve 2000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.