KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5557 E., 2011/16599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2005/695-2009/598 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında acentelik sözleşmesinin bulunduğunu, davacı tarafından davalı kabul ettiği takdirde sigorta poliçeleri tanzim edileceğini, sözleşme gereğince davacı tarafından düzenlenen poliçelerden tahsil edilen primlere göre davalı tarafından davacıya komisyon ödeneceğini, davalı tarafından davacıya hiç komisyon ödenmediğini, dahası davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini belirterek; 5000,00 TL acente komisyon ücretinin, 100,00 TL kazanç kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, acentelik sözleşmesinin davalı tarafından haklı olarak fesholunduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını, davalının davacıya bir borcunun bulunmadığını dahası davacının davalıya borcunun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre; davalının davacıya herhangi bir komisyon borcunun bulunmadığı, davalı tarafın taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5557, K. 2011/16599, 7 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama