Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7257 K.2011/17259

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2009 tarih ve 2007/412-2009/518 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “Güneyce” markasının müvekkilinin tescilli markası olduğunu, davalının ise “Güvence” ibaresini adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzer oldukları, davalının markasal kullanımının tescilli markasına dayalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli markanın 30. sınıfta yer alan emtialar yönünden hükümsüzlüğüne, tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalıya ait markanın kısmen hükümsüzlüğüne, davacının hükümsüzlüğe ilişkin diğer talepleri ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilerek, davalı taraf lehine bir kez maktu vekâlet ücretine hükmedilip reddedilen tazminat talepleri için ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.