Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8273 K.2012/1295

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/03/2010 tarih ve 2009/352-2010/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı bir şirketin davalı bankadan aldığı kredi için müvekkilinin kendisine ait gayrimenkul üzerinde 100.000,00 TL üst limitli ipotek verdiğini, ayrıca oğlunun aldığı taşıt kredisine de kefil olduğunu, davalı bankanın bu iki kredi borçlusunun temerrüde düşmesi üzerinde müvekkilinden ipotek ve kefillik limiti olan 108.000,00 TL’yi aşan şekilde 152.568,00 TL tutarında tahsilat yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı olarak şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hem kefil, hem de ipotek borçlusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı tarafından dava dışı şirketin davalı bankadan aldığı kredi için hem 100.000,00 TL tutarında kefil, hem de aynı miktarla üst limit ipoteği verdiğini, davalı banka tarafından yapılan tahsilatların davacının borç limitini aşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 06/02/2012-S/E