KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8492 E., 2012/898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.01.2010 tarih ve 2008/16 - 2010/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bursa/Hürriyet şubesi 00431-061069-1 nolu hesabından 18.03.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden iki ayrı havale işlemi gerçekleştirilerek parasının başka hesaplara aktarıldığını ve bu suretle müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek 7.800,00 TL zararın en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, olay sebebiyle müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana gelmesinde davalı bankanın yetersiz hizmet vermesi nedeni ile büyük oranda kusurlu olduğu, davalının olay tarihinden sonra eksikliklerini tespit ederek günümüze değin kademeli olarak güvenlik önlemlerini artırdığı, davalı bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu ve müterafik kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.800,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
463,35 H · 114,00 PH · 349,35 BK-31.01.2012 - SK
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8492, K. 2012/898, 27 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama