KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/11175 E., 2012/17932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2012
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2011/97-2011/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının, müvekkili şirketin hissedarı olduğunu belirterek, genel kurul kararlarının iptali, kendisine kar payı dağıtılmadığından bahisle başlatılan icra takiplerine vaki itirazların iptali gibi çeşitli gerekçelerle müvekkili aleyhine davalar açtığını, elinde bulunduğunu iddia ettiği hamiline yazılı hisse senetlerinin ibrazı istenildiğinde ise bunu gerçekleştiremediğini, davalının şirket hissedarı olduğu yönündeki iddiasının asılsız olduğunu ileri sürerek, davalının şirket hissedarı olup olmadığının ve hissedarı ise hisse miktarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, kendileri tarafından açılmış davalarda alınan bilirkişi raporları ile sair belgeleri delil göstererek, şirkette %3.54 oranında hisse sahibi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, tespit davalarında hukuki ilişkinin varlığının tespit edilmesinde davacının korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması gerektiği, ancak somut olayda davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/11175, K. 2012/17932, 12 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama