Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11261 K.2012/17429

Taraflar arasında görülen davada Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2011 tarih ve 2009/987-2011/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete yük taşıma nedeniyle şirketten olan "kiralık araç makine taşeron hakediş raporu" başlıklı belgelerden kaynaklı toplam 63.425,00 TL, % 18 KDV dahil asıl alacak ve 18.200,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 81.625,00 TL alacağın tahsili için ilamsız icra takibi başlattıklarını, davalının icra dairesinin yetkisine, kesinleşmiş bir borçlarının olmadığından bahisle de borca itiraz ettiğini, bu şekliyle borcun kabul edildiğini, ancak kesinleşmiş bir borç bulunmadığının beyan edildiğini, davalı şirketin yetkiye ve borca ilişkin yapmış olduğu itirazların hukuka aykırı olduğunu, ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 35.000,00 TL asıl alacak (KDV dahil) ve 5.000,00 TL faiz alacağı yönünden itirazın iptalini ve müvekkili lehine % 40 oranında icra ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında taşeronluk sözleşmesi imzalandığını, davacının 2006, 2007, 2008 ve 2009 yıllarındaki çalışmaları karşılığında 46.298,67 TL hak ediş yapmış olduğunu, davacının kendisine yapılan ödemeleri ve kesintileri dikkate almaksızın bazı alacaklarını da iki kez gösterecek şekilde alacak iddiasında bulunduğunu, bu alacağını gerek nakit avanslar gerek müvekkilinden almış olduğu motorin ve gerekse vermiş olduğu çeklerle tahsil ettiğini, müvekkilinin davacıya 99,99 TL borcunun bulunduğunu, kendilerine davacı tarafça kesilmiş herhangi bir fatura olmadığından %18 KDV talebinin haksız olduğunu,

davacının alacağının ticari olmadığını, yasal faiz yürütmesinin gerektiğini, bunun mahkemece kabul edilmemesi halinde davacının talep ettiği ticari faizin türünü belirlememesi nedeniyle avans faizi isteyemeyeceğinin kabul edilerek alacağa değişen oranlı reeskont faizi uygulanması gerektiğini savunarak, davanın 99,99 TL dışında kalan kısmının reddi ile davacının % 40 oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının asıl alacağının 20.917,09 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, alacağa takip tarihinden itibaren ticari faiz uygulanmasına ve davacı lehine %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. Kararı , davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.