Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13914 K.2012/20511

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/06/2011 tarih ve 2010/163-2011/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Trabzon merkez ilçeler, beldeler, köyler, mezralar ve yaylalardaki elektrik sayaçlarının endeksörle endeks okuma işi hizmet sözleşmesinin imzalandığı, sözleşmeye uygun olarak müvekkilinin işe başladığını, müvekkilinin ihale şartnamesine uygun olarak işçi ücretlerini belirleyerek işçilere ödediğini, işçi ücretlerinin belirlenmesine ilişkin maddedeki “işveren payı dahil” ibaresinin uygulanması konusunda taraflar arasında anlaşmazlık çıktığını,

bunun üzerine müvekkili tarafından davalı aleyhine tespit davası açıldığını ve bu davada işçi ücretleri belirlenirken işveren payının dahil edilmesi gerektiğinin hüküm altına alındığını, kararın kesinleştiğini, davalının sözleşme hükmünü yanlış yorumlaması nedeniyle müvekkili tarafından işçilere fazla ücret ödendiğini ve ödenen fazla ücretten davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 184.593,42 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme ve ihale şartnamesi uyarınca davacının çalıştıracağı işçilerin ücretlerinin hesaplanmasında davalı şirketin yanlış yorum yaptığı, bunun sonucunda davacı şirket tarafından işçilere fazla ödeme yapıldığı, işçilere ödenen fazla ücretten davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 164.886,42 TL ana para ve dava tarihine kadar işlemiş olan 19.653,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 184.539,42 TL'nın davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.