KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/13942 E., 2013/14212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
518 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.06.2011 tarih ve 2009/508-2011/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin Bağ-Kur emeklisi olarak davalı Bankanın...Şubesi'nden emekli maaşını aldığını, 10.04.1999 tarihinde vefat ettiğini, durumun 17.05.1999 tarihinde davalıya bildirildiğini, müvekkili ...un birkaç ay sonra evlendiğini, diğer müvekkilinin sürekli yaşadığı Amerika’ya döndüğünü, emekli maaşının kendilerine bağlanması yönünde taleplerinin bulunmadığını, müvekkili ...'un boşanmasından sonra emekli aylığı bağlanması için yaptığı başvuru sonrasında babasının maaşının yaşıyormuş gibi başkası tarafından bankamatik kartı ile çekildiğini öğrendiğini,
dava dışı Bağ-Kur’un ödenen meblağ ile işlemiş faizlerini kendilerinden tahsil ettiğini, davalının ölümün bildirmesine rağmen bunu dikkate almadığını, müvekkili babasının sağlığında bankamatik kartı teslim edilmediğini, kartın kime verildiğinin ve paranın kim tarafından çekildiğinin kanıtlanamadığını, tam kusurlu olarak müvekkillerini zarara uğrattığını ileri sürerek, 35.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ölümün asıl olarak kuruma bildirilmediğini, müvekkilinin ödemede aracı olduğunu, davacılar ile asıl sorumlunun ölen kişiye uzun süre ödeme yapan dava dışı Bağ-Kur da bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacıların %20 oranında müterafik kusurlarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.000.00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.04.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak yapılan yargılama sonucu, davacıların murisleri ...'un davalı bankanın...şubesinden Bağ-Kur emekli aylığını aldığı, ...'un 10.04.1999 tarihinde öldüğü,
davacıların bunu ilgili bankaya 17.05.1999 tarihinde bildirdikleri ancak buna rağmen hesaptan çekilen 17.743,35 TL için faiziyle birlikte davacılar tarafından Bağ-Kur’a ödenen 35.000 TL'nin davalı bankadan talep edildiği ve yapılan inceleme sonrası davacıların murislerinin ölümünü bildirdikleri tarihte hesapta bulunan 251.541.177 TL'nin davalı banka tarafından hesap bloke edilerek Bağ-Kur'a iadesinin gerektiği halde bu işlemin yapılmadığı,
banka ile Bağ-Kur arasında yapılan protokol gereği banka tarafından 6 ay süreli hareket görmeyen sigortalı ve hak sahiplerinin listelerinin 6 aylık sürenin bitimini takip eden bir ay içinde Bağ-Kur il müdürlüğüne bildirmesi ve kurumun talimatına göre işlem yapılması gerektiği, davalın bankanın bu durumu bildirmediği, ...'un en son 29.01.1999 tarihinde para çektiği oysa ölümünden yaklaşık 702 gün sonra paranın yeniden çekilmeye başlandığı ve 29.08.2005 yılına kadar devam ettiği, mütevffanın kartı hiç kullanmadığı ve şubeden para çektiği, banka kartının verildiğine dair bir tutanağın bulunmadığı,
davacılar tarafından da davalı bankaya murisleri ...'un öldüğünü bildirdikleri ancak murislerinin bu bankadan Bağ-Kur aylığı aldığını bildirmedikleri, davalı bankanın %80 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28.000 TL'nin 31.03.2006 tarihinden itibaren değişen oranda talep gibi reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/13942, K. 2013/14212, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama