Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15044 K.2012/21204

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.03.2007 tarih ve 2007/40-2007/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘BİRACI’ ibareli markasının tescil başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 7/a-c-f maddeleri gerekçe gösterilerek reddedildiğini, itirazlarının da kabul görmediğini, tescili istenilen markanın hiçbir mal ve hizmet için doğrudan tanımlayıcı olmadığını, esasen dilimizde kullanılmadığını, listede yer alan mal ve hizmetin niteliği ve kalitesi gibi konularda da yanıltıcı bulunmadığını,ayırt edici karakterinin olduğunu, özgün niteliğinin bulunduğunu ileri sürerek, davalı YİDK’nun 10.03.2004 tarih ve M-463 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 03.07.2006 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2004-M-463 sayılı kararının 41. sınıfın 5 ve 9. alt sınıflarında yer alan mal ve hizmetler yönünden iptaline, diğer hizmetler yönünden iptal isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.