KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/3749 E., 2012/10913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2007/469-2010/1525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı bankanın Manisa Şubesi'nde hesabının bulunduğunu, bu hesaptan internet bankacılığı yoluyla üçüncü kişilerce 3.900 TL'nın bilgisi ve rızası dışında başka bir hesaba havale edildiğini, gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 3.900 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, davacının davaya konu işlemlerin iradesi dışında gerçekleştiğini ispatlamak zorunda olduğunu, müvekkili ile davacı arasında sözleşmenin davacı tarafından ihlal edildiğini, kişisel bilgilerinin üçüncü kişilerin eline geçmesine davacının sebebiyet verdiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankada bulunan davacıya ait hesaptan internet bankacılığı yoluyla üçüncü kişilerce çekilen paradan davalı bankanın sorumlu bulunduğu, davacının müterafik kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.900 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/3749, K. 2012/10913, 26 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama