Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5574 K.2012/13049

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2010 tarih ve 2009/246-2010/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/2211 sayılı ''AYPUF'' ibareli marka başvurusuna müvekkili adına tescilli ve tanınmış ''ETİ PUF''' ve ''PUF'' esas unsurlu markalar gerekçe gösterilerek itiraz edilmiş ise de itirazın reddedildiğini, davacı başvurusu ile müvekkili markalarının benzer olup, iltibas tehlikesi bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış marka olduğunu, davalının kötüniyetli olarak hareket ettiğini belirterek YİDK kararının iptaline, başvurunun tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının başvuruya itirazı üzerine aynı ve benzer emtialar yönünden başvurunun kısmen reddedildiğini, kalan emtialar bakımından iltibas tehlikesi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili marka başvurusunun davacı markalarından farklı olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusunda yer alan ''puf'' ibaresinin davacının tescilli markalarında aynen yer aldığı, taraf markalarının görsel, işitsel ve genel izlenim olarak benzer olduğu, iltibas tehlikesinin bulunduğu, markaların seri marka olarak algılanması ve işletmeler arasında idari- ekonomik bağ olduğu yanılgısının oluşabileceği, dava konusu başvurunun davacının tanınmış markasından farklı bir sınıfta tescilli olmaması dolayısıyla 556 sayılı KHK'nin 8/4. maddesi anlamında değerlendirme yapılmasına gerek olmadığı, başvurunun kötüniyetle yapıldığına dair yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.