Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6670 K.2012/12999

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2010 tarih ve 2010/293-2010/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ortağı olduğu Bahar Döşem Tekstil San. ve Tic. Şti.'nin İngiltere'de mukim bir şirketle olan ticari ilişkileri dahilinde müvekkili şirketin "Drusillas" "Longleat" ve "Banham" adı verilen tasarımlarından kaynaklanan haklarını ihlal etmesi nedeniyle İngiltere'de açılan davada yapılan yargılama sonucunda Adalet Yüksek Mahkemesi Chancery Bölümü'nün 16 Şubat 2004 tarihli ilamı ile Bahar Döşem Tekstil San. ve Tic.Ltd.

Şti.'nin ihlali nedeniyle toplam 324.400 sterlinin müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, kesinleşen kararın İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2004 tarihli ilamı ile tenfizine hükmedildiğini, kararın kesinleştiğini, ancak davalı şirketin mal varlığını elinden çıkarması nedeniyle tenfiz kararının icra kabiliyetini yitirdiğini,

bunun üzerine adı geçen şirketin ortakları olan davalılar aleyhinde Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı Adalet Yüksek Mahkemesi Chancery Bölümü'nün 02.06.2009 günlü kararı ile davalılar aleyhinde tazminata hükmedildiğini ileri sürerek yabancı ülke mahkemesince verilmiş tazminat kararının tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, Bahar Döşem Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'nin ortakları olan müvekkillerinin şirket borçlarından sorumlu tutulmalarının Türk hukuku açısından geçersiz olduğunu, kararın milli hukuk yönünden yok hükmünde bulunduğunu, 5718 sayılı Yasa'nın 5. maddesi gereğince kararın açıkça Türk kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini, Yasa'nın 54. maddesinde öngörülen tenfiz şartlarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, T.C. ile ilamın verildiği Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı arasında Türk Mahkemelerinden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan fiili bir uygulamanın bulunması, yabancı mahkeme ilamının Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması, hükmün Türk kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması ve davalıların yargılamanın icra edildiği yabancı mahkemedeki duruşmalara usulüne uygun bir şekilde çağrılmış ve temsil edilmiş olmaları nedeniyle yasanın 54/a maddesinde öngörülen tenfiz şartlarının gerçekleştiği, davalılar vekilinin savunmasının

revision yasağına tabi bulunduğu, 5718 sayılı Yasa'nın 39/2. maddesinde öngörülen itiraz sebeplerinin davada mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı Adalet Yüksek Mahkemesi Chancery Bölümü'nün 2 Haziran 2009 tarihli ilamının 5718 sayılı yasanın 50.maddesi gereğince tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.