Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/861 K.2012/7894

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2006/593-2010/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 08.12.2005 tarihinde, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından, bilgisi ve onayı dışında internet bankacılığı kullanılarak iki ayrı EFT ile üçüncü kişi hesabına 6.000 TL aktarıldığını, talep edilmiş ise da davalı bankanın çekilen bu meblağı davacıya iade etmediğini ileri sürerek, davacının hesabından çekilen 6.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin intermet bankacılığı sisteminde her türlü güvenlik önleminin alındığını, şifrenin korunmasının müşterinin sorumluluğunda olduğunu, davacının bankacılık hizmetleri sözleşmesine aykırı olarak şifre bilgilerinin üçüncü kişilerin eline geçmesine neden olduğunu, zararın oluşmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; aksi yöndeki bilirkişi görüşlerine nazaran, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; usulsüz çekilen paranın doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olduğu, davalı bankanın kendi parasına gösterdiği özeni müşterilerinin paraları içinde göstermesi gerektiği, bankanın kredi kartlarına benzer bir güvenlik sistemini uygulamadığı, davalının internet sisteminin çalınmış bilgilerle işlem yapmaya müsait olduğu, şifre ve parola bilgilerinin davacının kusuru ile ele geçirildiğinin davalı banka tarafından ispatlanamadığı,bu durumda davalı bankanın davacının parasının çekilmesinde kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı; davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.