Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8766 K.2012/16036

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/02/2011 gün ve 2009/163-2011/75 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 18/12/2003 tarihinde tescil ve ilân edilerek kurulan davalı şirketin 275.000 TL'lik sermayesinin % 45 oranındaki hissesinin müvekkiline ait olmasına rağmen müvekkiline hesap detaylarının gösterilmeyerek şirketten uzaklaştırıldığını, genel kurul toplantılarına çağrılmadığını, şirketin sürekli zarar ettiğinin söylendiğini, bilânçoların gösterilmediğini, diğer ortakların dava dışı müdür ...’dan zorla yüksek bedelli senetler aldıklarını, şahsi menfaatleri için şirketten paralar çektiklerini,

şirketin zarara girmesine sebep olduklarını ve artık ortaklığın devamının çekilmez bir hal aldığını ileri sürerek müvekkilinin sermaye ve kâr paylarına dair alacak hakları saklı kalmak kaydıyla şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, duruşmadaki beyanında da bila bedel şirketten çıkmasına izin verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların doğru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, üç ortaklı davalı şirketin ticaret sicilinde tescil edilmiş olan adresinde bulunmadığı, şirket ortağı davacı ile ortaklar arasında sorunlar bulunduğu ve davacının şirkete alınmadığı, kendisine bilgi verilmediği böylece ortaklar arasında güven ilişkisinin kalmadığı gerekçesi ile davacının davalı Asos Ltd. Şti. ortaklığından bila bedel çıkmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar ... ve Kadri İbrahim Dilsizoğlu temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığından çıkmaya izin verilmesi isteminden ibarettir.

Bu dava ancak ortak olunan şirkete karşı açılabilir. Mahkemece ortak olan davacı tarafından ortak olduğu şirkete karşı açılan davanın yapılan yargılaması sırasında diğer ortakların da davaya dahil edilmesi sureti ile sonuçta davanın kabulüne karar verilmiş ise de, kural olarak usul hukukumuzda dahili dava yoluyla davaya katılma mümkün değildir.

Bu itibarla, temyiz eden davalıların bu davada davalı olarak bulunmalarının mümkün bulunmamasına, dahili davalı sıfatı ile yargılamaya dahil olma imkanının olmamasına, aleyhlerinde hüküm kurulmamış olmasına ve bu nedenlerle hükmü temyiz etme haklarının bulunmamasına göre davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.