KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/8940 E., 2012/15446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/03/2011 tarih ve 2011/27-2011/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2000-2001 Eğitim ve Öğretim döneminde davalının açtığı ihaleyi alan müvekkili şirketin 860 öğrencinin taşınması işini 15.09.2000 tarihli sözleşme ile üstlendiğini, davalının idari soruşturma sonucuna göre eksik ödeme yaptığını, ceza mahkemesinde müvekkili temsilcinin yargılanıp beraat ettiğini, daha sonra ek sözleşme yapıldığını ve bunun da gereklerini yerine getirdiği halde davalının ilk sözleşme nedeniyle fazla ödeme yaptığını düşünerek mahsup yaptığını, 43.000 TL alacağının ödenmediğini ileri sürerek, bu meblağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eğitim öğretim döneminin başından itibaren fiilen yapılan taşımaya rıza gösterdiği, davacının sözleşmede kararlaştırılan ücrete hak kazandığı, 142.829,26 TL alması gerekirken davacıya 125.128,50 TL ödendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.700,76 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/8940, K. 2012/15446, 8 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama