Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16695 K.2013/14408

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2012 tarih ve 2011/356-2012/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının acentelik sözleşmesinden kaynaklanan cari hesap alacaklarını ödemediklerini, davalı aleyhinde başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, ileri sürerek itirazın iptalini ve inkar tazminatına hükmedilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun ödendiğini, davacı tarafça düzenlenen 11.03.2009 tarihli belgenin ibra niteliğinde olduğunu, ayrıca acentelik sözleşmesinde davacı defterlerinin yegane delil olacağı düzenlemesinin HMK. 193/2. maddesi uyarınca geçersiz olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının ödeme belgelerini sunmadığı, davacı defterlerine göre 28.269,97 TL alacağı olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 inkar tazminatının kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.