Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17647 K.2013/16883

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2012 tarih ve 2011/134-2012/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "DENIS İnşaat Turizm İşletmeleri A.Ş+şekil" ibaresinin 19,37,43. sınıflardaki mal ve hizmetler için marka olarak tescili için TPE’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2009/46950 sayısını aldığını, TPE’nin başvuruyu 2000/2895, 2001/20376, 2004/22282, 2005/20574, 2009/32282, 170895 sayılı markalara benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca bir kısım mal ve hizmetler yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nın 2011-M-2135 sayılı kararı ile 37. sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden kabul edilmekle beraber 19.,

37. ve 43. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetler yönünden reddedildiğini, oysa redde dayanak markaların sahipleri ile davacı faaliyet alanlarının tamamen farklı olduğunu, ilave edilen şekil ve logolar ile farklılaştığını, uzun süredir başvurunun kullanıldığını, bu nedenle kararın hukuka aykırı olduğunu davalı şirketin de başvuruya itiraz ettiğini ancak davalı markası ile başvurunun benzer olmadığını belirterek, YİDK kararının iptaline başvurunun tüm mal ve hizmetler yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davacı başvurusu ile redde mesnet alınan davalı şirket markalarının 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı gerekçesiyle, davalı TPE’ye karşı açılan davanın kısmen kabulüyle, TPE YİDK’nın 2011-M-2135 sayılı kararının iptaline, başvurunun tescili bir kısım idari işlem aşamalarının tamamlanmasını gerektirdiğinden bu yöne ilişkin zamansız istemlerin reddine; davalı şirkete karşı açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.