KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/1140 E., 2019/5800 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2019
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12/02/2016 gün ve 2015/166-2016/74 sayılı kararı bozan Daire'nin 12/12/2017 gün ve 2016/12833 - 2017/7141 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların kardeş ve dava dışı Mersin Un Sanayi ve Tic. Ltd.
Şti'nin ortakları iken, müvekkilinin davalı aleyhine açtığı şirketi idare temsil yetkisinin kaldırılması ve şirket müdürlüğünden azline ilişkin davada yargılama sürmekteyken davalı tarafından ısrarlı bir biçimde şirketin borca batık olduğu ve iş yapamadığının ifade edildiğini, müvekkilinin şirketin evraklarına ulaşımının engellendiğini, bu nedenle müvekkilinin içinde bulunduğu zor durum ve kendisine şirketin borca batık olduğu bilgisinin verilmesi nedeniyle davalı ile şirketteki hissesinin devri yönünde anlaşmak zorunda kaldığını, ancak şirketteki hissesini gerçek değerinin çok altında devrettiğini,
davalının müvekkilinin hissesine karşılık yaptığı ödeme ile bu hisselerin gerçek değeri arasında çok büyük oransızlık olduğunu ileri sürerek, edimler arasındaki orantısızlığın giderilmesi adına 350.000,00 TL belirsiz alacağın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/1140, K. 2019/5800, 25 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama