Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7578 K.2023/7090

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekili, 74.000,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 34.028,61 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Taraf vekillerince temyize başvurulmuşsa da davalı aleyhine kabul edilen ve temyize konu edilen 34.028,61 USD'nin dava tarihindeki (22.10.2012) T.C. ... efektif satış ... karşılığı 61.169,82 TL'dir. Keza, davacı aleyhine reddedilen 39.971,39 USD'nin ise dava tarihindeki (22.10.2012) T.C. ... efektif satış ... karşılığı 71.852,57 TL'dir. Belirtilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.