Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1514 K.2025/132

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “DESTEK PATENT" ve "DESTEK” esas ibareli bir çok markası bulunduğunu, davalının uzun zamandır “KARAR DESTEK” ibaresini hukuka aykırı olarak kullandığını ve bu suretle iltibas suretiyle haksız rekabet hükümleri bağlamında da haksız kazanç elde ettiğini, davalının bu ibareyi kullanmasının kötü niyetli olduğunu, davalı logosunun da müvekkilinin logosuna benzediğini, müvekkilinin bu durumdan kaynaklı maddi manevi zarara uğradığını ileri sürerek dava konusu markaya tecavüzün tespiti, men'i ve refi ile şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle,

100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 150/2 hükmü gereği hükmolunacak ek bir miktara da karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2004 yılından bu yana adına tescil edilmiş bulunan ticaret unvanını kullandığını, davalının doğalgaz firmaları dışında vatandaşlarla bir ticari ilişkisinin olmadığını ve kendi tescilli unvanını, kendi amacı doğrultusunda kullandığını, davacının markasına tecavüz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tecavüzün tespiti hususunda bilirkişi heyetlerinden rapor alındığı, raporların denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olduğu, davalının ticaret unvanın ayırıcı unsuru olan “KararDestek” ibaresine ilişkin markasal kullanımları bakımından SMK'nın 7. ve 29. maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının marka tecavüzü ya da haksız rekabet teşkil eden bir kullanımı bulunmadığı, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ve tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.