Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3887 K.2025/2277

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Hindistan'da kurulu bir şirket olduğunu, 40 yılı aşkın bir zamandır kına imalat ve satışı alanında faaliyet gösterdiğini, "..." markasının ilk defa müvekkili tarafından kullanılıp meşhur edildiğini, Hindistan'da 1989 yılında müvekkili adına tescillendiğini, Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde de "..." esas unsurlu markaları bulunduğunu, davalı tarafın tescilli "... şekil" markaları bulunduğunu, davalının, davacıya ait markalarında bulunan kadın görselinin aynısı için 2017/102301 sayılı başvuru yaptığını, sonrasında başvurusundan feragat ettiğini, bu başvurunun dahi davalının kötü niyetini ortaya koyduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, işaretler arasında ortak bulunan "..." kelimesinin ayırdediciliği yüksek bir kelime olduğu, davacının 1981 yılından beri davaya konu markalar ile Türkiye piyasasında bulunduğu,

davalının da aynı sektörde ticari faaliyetlerini yürüttüğü, basiretli bir tacir olarak davacı markalarından haberdar olabileceği, kaldı ki yine tesadüf olması mümkün olmayacak bir şekilde davalının 12.12.2017 tarihinde davacının 2009/15860 tescil numaralı markada yer alan kadın yüzü görselinin birebir aynısı için marka başvurusunda bulunduğu, davacı tarafın itirazı ile tescilinin gerçekleşmediği,

davalının davacıya ait markaların varlığından haberdar olarak ve bilinçli bir şekilde kendi markalarını bu markalara benzetme iradesi ile hareket ettiği, bu hali ile kötüniyetin somut olayda gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli "..." markaların hükümsüzlüğü ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.