Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4970 K.2025/3356

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tescilli "..." ibareli markaları bulunduğunu, davalının 2015/81827 sayılı “... ...” markasının tescili için başvuru yaptığını, başvuruya yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, ancak “... ...” ibareli markanın müvekkilinin markaları ile ayırt edilmeyecek benzer olduğunu, markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu, başvurunun müvekkilinin markası gibi algılanacağını, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; "..." kelimesinin "pet" ibaresinden türetildiğini ve evcil hayvan anlamına geldiğini, aynı zamanda uluslararası hayvan hakları koruyucu bir kuruluşun adı olduğunu, "..." ibaresinin ise "vitamin" kelimesinin kısaltılması olarak kullanıldığını, "... ..." ibaresinin İtalyanca’da evcil hayvan sağlığı anlamında olduğunu, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvuru kapsamında yer alan 05. sınıftaki “Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler.” malları ile 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri.

Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri."nin davacının davaya mesnet olan markalarının tescil kapsamında aynen yer aldığı, söz konusu emtialar bakımından markaların benzer olduğu, davaya konu olan “...” ve “...” ibarelerinin görsel olarak çok benzer oldukları, davacı markasının “çay” emtiasında tanındığı, davalının marka tescilinin kötüniyetli yapıldığına dair delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun esas unsurunun "... ..." ibaresi olduğu, itiraza mesnet davacı markalarının ise sadece "..." ibaresi veya bu ibareye eklenen "tea, tea corner, tea shop, bak, a'la" gibi ibarelerden oluştuğu, "..." ve "..." ibareleri kısa ibareler olduğundan bu tür ibarelerde yapılan küçük değişikliklerin tüketiciler tarafından daha kolay algılanabildiği, başvuruda yer alan "..." ibaresinin tüketiciler tarafından evcil hayvan olarak bilinip yaygın kullanımı bulunan "pet" kelimesinden türetilmiş olduğu, davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunmadığı,

markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.