Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1947 K.2025/7007

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde "...", " ...", ..." ve " ..." ibareli markaların müvekkili ... adına tescilli olduğunu, ...'in sahibi olduğu markaları diğer davacı şirketin vasıtasıyla kullandığını, davalının müvekkilinin markasının aynısını/benzerini restoran tabelasında, menüsünde, sosyal medya hesaplarında ve web sitesinde kullandığını, bu kullanımın müşteriler nezdinde karışıklığa neden olduğunu, davalı eylemlerinin müvekkilinin markadan doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek maddi tazminat talep haklarını saklı tutmak suretiyle müvekkilinin tescilli markasına yönelik tecavüzün tespitine, men'ine, 50.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin " ...+ŞEKİL" adını taşıyan otel işletmesinin bulunduğunu, müvekkilinin markasında şekil unsurunun da yer aldığını, davacı markasında ise şekil bulunmadığını, tarafların farklı tüketici kitlesine hitap ettiğini, davalının yalnızca Hatay yemeklerini müşterilerine sunduğunu, ortalama bir tüketicinin davacının iddiasının aksine markaları karıştırmayacağını, markalar arasında bir benzerlik bulunmadığını, manevi tazminat koşullarının da oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafın seri markalarında yer alan “...” ibaresinin esas unsur olduğu, davalının kullandığı ibarede “...” ibaresinin yer aldığı, bu açıdan işaretler arasında ayniyet derecesinde görsel benzerliğin söz konusu olduğu, keza davacıya ait 2014/... tescil numaralı markanın “Anadolu Hatay ...” şeklinde olduğu,

davalının kullanımında yer alan tüm kelime unsurlarını ihtiva ettiği, şekil unsuru açısından farklılık olsa da görsel, sesçil ve kavramsal açıdan da benzerlik arz ettikleri, markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı kullanımının, tarafların emtialarının faaliyet alanlarının ve müşteri kitlesinin benzerliği hususu da dikkate alındığında, davacı markalarıyla karıştırılma riski doğuracağı, bu itibarla davalının eyleminin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 29. maddesi anlamında davacının markadan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği,

davalının tecavüz teşkil eden eyleminin davacının aynı zamanda markadan doğan manevi haklarını da ihlal ettiği, tecavüzün niteliği ve süresi, davacı markasının bilinirliği, tarafların ekonomik durumu ve manevi tazminatın amacı gözetilerek davacı yararına 20.000,00 TL manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacı adına tescilli "..." esas unsurlu markadan doğan haklarına tecavüzün tespitine, men'ine, davalının "..." ibaresini, tabelasında, tanıtımlarında, basılı evraklarında, ticari etki yaratacak biçimde internet ortamında kullanmasının önlenmesine ve durdurulmasına,

takdiren 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, meni, refi ile manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.