Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2056 K.2025/6804

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketten 12.12.2014 tarihli faturaya istinaden lazer epilasyon cihazı satın aldığını, söz konusu cihazın devamlı arıza verdiğini, bundan dolayı davalı şirketin cihazı kendiliğinden müşteri memnuniyetini sağlamak adı altında aynı cihazın başka bir alt modeli ile garanti kapsamında 21.03.2017 tarihinde değiştirdiğini, ancak müvekkilinin bu epilasyon makinasını da düzenli olarak kullanamadığını ve diğer makineleri kullanarak hastalarını tedavi etmek zorunda kaldığını, ürünü internet üzerinden satışa koyduğunu,

anılan makineye talipli bulamadığı için makineyi eşgüdümlü olarak kullanmaya devam ettiğini, 2018 yılı başında makineyi yine kullanmaya başladığını, makinenin yine sık sık arıza verdiğini, servis çağrılıp arızanın giderildiğini, buna rağmen makinenin çok kısa süre içinde yine arıza verdiğini, servis nedeniyle müvekkilinin işlerinin aksadığını, ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığını, taleplerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 227 vd ayıp hükümleri ve aynı Kanun'un 112. maddesi uyarınca terditli olduğunu ileri sürerek sözleşmeden dönerek ödenen bedelin tahsiline,

mahkeme aksi kanaatte ise TBK'nın 112. maddesi uyarınca ödenen bedelin tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu cihazın davacıya teslim tarihinin 20.03.2017 olduğunu, TBK'nın 231. maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresi fazlası ile aşılmış olduğunu, esasa ilişkin ise, davacı tarafından muayene ve ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, davaya konu cihazın ayıplı olduğuna dair iddiaları kabul etmediklerini, süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, davacıdan kaynaklanan sebeplerle cihazda giderilebilir bir arıza olduğunun tespit edildiğini, davacının cihazın kırılmış haldeki fotoğraflarını çekerek servis formuna eklediğini, bu durumun da müvekkili sorumlu kılmayacağını, kullanıcı hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tüzel kişi tacir olduğu, taraflar arasında 01.12.2014 tarihli cihaz satış sözleşmesinin imzalandığı, 20.03.2017 tarihli servis formu ile davacıya satılan cihazın 21.03.2017 tarihli fatura ile değiştirildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 23. maddesi yollamasıyla TBK'nın 231. maddesi uyarınca satıcı daha uzun bir süre için üstlenmiş olmadıkça, satılanın ayıbından doğan sorumluluğa ilişkin her türlü davanın, satılandaki ayıp daha sonra ortaya çıksa bile, satılanın alıcıya devrinden başlayarak iki yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağının belirtildiği,

davalı tarafın zamanaşımı def’inin TBK’nın 154/2 hükmü uyarınca reddine karar verilmiş ise de bu ara karardan rücu edilerek, davacının daha önceden aynı nedene dayalı olarak açtığı davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, o davanın zamanaşımı süresini kesmeyeceği açık olup, bunun dışında somut olayda, TBK'nın 154. maddesinde sayılan zamanaşımı kesen diğer hallerden hiç birisi bulunmadığından davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıplı satım iddiasına dayalı olarak açılan, TBK'nın 227/1 hükmü uyarınca satım sözleşmesinden dönülerek, satıma konu lazer epilasyon cihazının iadesi karşılığı satım bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.