Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3016 K.2025/7809

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin kuruluşu 1966 yılına dayanan ...

Grubu bünyesinde çimento taşımacılığı ve buna bağlı sektörlerde faaliyet gösterdiğini, müvekkili şirketin T/... sayılı “...” ibareli tanınmış marka başvurusunun TÜRKPATENT tarafından kabul edildiğini, müvekkili adına kayıtlı “...” ibareli seri markaların sektörel tanınmışlığın sınırlarını aşan bir düzeye tanınmışlığa sahip olduğunu, davalı şirketin "..." ibareli marka tescil başvurusuna müvekkilinin itirazlarının davalı Kurum tarafından haksız reddedildiğini, davalı şirketin müvekkili markasının tanınmışlığından haksız yararlanmaya çalışmasının haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkili şirkete ait “..., ... , ... ..., ... ..., ... , ... ,

... ” ibareli markaların 19. sınıfta tescilli bulunduğunu, davalı şirket markasının çekirdek ibaresinin de “...” ibaresi olduğunu, markaların aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetler olan 19. sınıfta tescile konu edildiğini, benzerlik incelemesinin “...” ve “...” ibareleri için yapılması gerektiğini, ibarelerin görsel, işitsel ve telaffuz bakımından büyük benzerlik taşıdığını, müvekkili şirketin “...” ibaresi üzerinde gerçek ve üstün hak sahipliğinin mevcut olduğunu, davalı markasına eklenen “...” ve “-...” ibarelerinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını,

davalının marka başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) ...sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait ... sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; başvuruya konu marka ile davacının itiraza mesnet markaları arasında ortalama tüketici nezdinde görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, markaların aynı firmanın markası gibi algılanmayacağını, başvuru markasında baskın ve esas unsurun “... ...” ibaresi olduğunu, bu haliyle ayırt ediciliğinin oluştuğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü şartlarının gerçekleşmediğini, davacının kötüniyet iddiasını destekler nitelikte yeterli delil sunulmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 1996 yılında kurulan dava dışı ... İÇ MİMARLIK LTD.ŞTİ.’nin çözüm ortağı olduğunu, davacı şirket ile müvekkilinin faaliyet alanlarının farklı bulunduğunu, “...” ibaresinin müvekkili şirketin yetkilisi adı (...) ve eşinin adının (...) kısaltmasından oluşturulduğunu, “...” kelimesinin özel isim olması nedeniyle kimsenin tekeline bırakılamayacağını, dava dışı şirket ile müvekkili şirketin organik bağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru konusu marka kapsamında yer alan "19. sınıf: bu sınıfa dahil biçimlendirilmemiş halde malzemeler: kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, kireç, alçı, sıva, beton, blok mermer.

Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler. Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri.

Beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller. İnşaatlar için cam ürünleri. Metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları.

Akvaryum kumları." emtialarının, davacıya ait ..,...,...,... sayılı markaların kapsamında yer alan 19. sınıftaki emtialar ile aynı olduğu, davaya konu emtiaların ilgili tüketici kesiminin dikkat düzeyinin ortalamanın üzerinde olduğu, dava konusu markanın esaslı unsurunu oluşturan "..." kelimesinin "..." esas unsurlu davacı markalarından farklılaştığının söylenebileceği, karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı,

davacının marka işlem dosyasına sunmuş olduğu delillerden "...” markasının davacı firma ile özdeş hale geldiği ve “...” bakımından tanınmış marka olduğu ancak davacıya ait tanınmış marka ile dava konusu markanın benzerlik içermediği, bu nedenle davalıya ait markanın, davacıya ait “...” ibareli tanınmış markanın ayırt edicilik karakterine ve itibarına zarar vermesi ve tanınmışlığından haksız yarar sağlanması ihtimallerinden birinin somut olay bakımından gerçekleşmediği,

davacının tescilli markaları haricinde, dava konusu marka başvuru tarihinden önce, davacının, dava konusu marka ile aynı ya da benzer tescilsiz bir işareti, dava konusu marka kapsamında yer alan emtialar ile aynı veya benzer mal ya da hizmetler üzerinde yoğun ve ciddi surette kullandığı hususunu ispatlayamadığından gerçek hak sahipliğinden kaynaklı hükümsüzlük iddiasının yerinde görülmediği,

davaya konu marka ile hükümsüzlüğe mesnet markaların iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, kötüniyet iddiasına dayalı istemlerin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibareli başvuru ile davacının "..." asıl unsurlu markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira başvuruda "..." ibaresinin ön plana çıkarılmadığı, bir bütün olarak dava konusu markada, davacının mesnet markaları karşısında yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı,

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 01.02.2021 tarih ve 2020/1456 E., 2021/674 K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere 19. sınıfın nihai tüketicilerinin bilinçli ve bilgili tüketici olduğu gözetildiğinde, markalar arasında iltibasa sebebiyet verecek benzerlik bulunmadığı, başvuru markası üzerinde davacının SMK'nın 6/3 hükmü anlamında gerçek hak sahipliğini kanıtlayamadığı, davacı adına tescilli "..." ibareli markaların "..." mal ve hizmetlerinde tanınmışlığı söz konusu ise de bu tanınmışlık nedeniyle başvurunun tescil edilmek istendiği 19. sınıf yönünden SMK'nın 6/5 hükmündeki şartların oluştuğunun ispatlanamadığı,

marka işaretleri arasında benzerlik görülmediğinden, davacı markalarının tanınmış olmasının başvurunun tesciline engel oluşturmayacağı, kötüniyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 19. sınıfta 2020/83770 sayılı ve "... ..." ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının “..., ... , ... ..., ... ..., ... , ... , ... ” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'in ...sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü isteminden ibarettir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.