Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3888 K.2026/782

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tanınmış "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin "..." ibareli dava konusu marka başvurusunda bulunduğunu, markaların benzer olduğunu ve iltibas ihtimali bulunduğunu, davacının seri markası olarak algılanabileceğini, başvurunun kötüniyetli yapıldığını, başvuruya yapılan itirazın haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2021-M-9170 sayılı kararının iptaline ve tescili halinde davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında iltibasa neden olabilecek benzerlik bulunmadığını, "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, anlam olarak da davacı markaları ile müvekkili markalarının farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların kapsadığı emtialar aynı ve benzer ise de dava konusu davalı şirkete ait marka ile davacı markaları karşılaştırıldığında markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 bendi hükmü anlamında bir iltibas tehlikesi bulunmadığı, "..."ın herkesin bildiği "Black ..." ibaresine atıf yapan bir ifade olduğu, SMK'nın 6/5 bendi hükmü şarlarının bulunmadığı, kötüniyet iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının emtia benzerliği şartının gerçekleştiği 2018/569 68... /113713 sayılı markalarının "şekil+..." ve "şekil+... ibarelerinden oluştuğu, davacının markalarında yer alan "..." ve "..." ibarelerinin uyuşmazlık konusu 3. sınıf mallar bakımından ayırt ediciliğinin düşük olması, markalarda yer alan "gülen yüz" logosunun, markadaki "..." ibaresine atıf yapması,

diğer basit şekil unsurlarının da ayırt ediciliğinin bulunmaması karşısında davacının bahsi geçen itirazına mesnet marklarının asli unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, dava konusu başvuru da "..." ibaresinin aynen yer aldığı, her ne kadar başvuruda "..." ibaresinden farklı olarak "..." ibaresi yer alsa da, bu ibarenin haftanın yedi gününden biri olan "Cuma" anlamına gelmesi,

bu hali ile başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamaması ve davacının “...” ibaresini esas unsur olarak içeren seri markaları bulunduğu da gözetildiğinde başvuru markasının davacının seri markaları arasına sızabileceği, bu durumda ortalama tüketicinin iki farklı marka karşısında olduğunu idrak edebilse bile marka kapsamında sunulan hizmetlerin aynı veyahut aralarında idari veya ekonomik bağlantı bulunan işletmelere ait olduğu intibaına kapılabileceği, bu nedenle tarafların marka işaretleri arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne,

TÜRKPATENT YİDK'in 2021-M-9170 sayılı kararının iptaline, davalı Şirket adına tescil edilen 2020/49353 sayılı ve "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.