Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4175 K.2026/1012

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait tescilli çok sayıda "chippara" ibareli markanın mevcut olduğunu, davalının 2019/14750 başvuru sayısı ile "çipp" ibareli 09, 36... . sınıflarda tescili isteğine yönelik müvekkilinin itirazı sonucunda 09... sınıflarda bulunan mal ve hizmetlerin markadan çıkarılmasına karar verilip bu kararın yeniden değerlendirilmesi isteğinin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında üst düzeyde benzerliğin mevcut olduğunu,

müvekkiline ait markadaki "para" ibaresi markaların kapsamında bulunan hizmetler bakımından ayırt edici olmadığından benzerliğin, "chip" ve "çipp" üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini, kurum tarafından daha önceden markalar benzer görüldüğünden bir kısım mal ve hizmetin çıkarılmasına karar verildiğini, ancak mesnet markaların kapsamında olan 35. sınıftaki “Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri, reklam amaçlı tasarım hizmetleri; alıcı ve satıcılar için online pazaryeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri.

Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri" ile davalının markasındaki 41. sınıftaki hizmetlerin aynı ve birbirini tamamlayan, bağlantılı hizmetler olduğunu, "chippara" ibaresinin ilk olarak müvekkil tarafından kullanıldığını, yoğun reklam kampanyaları ve tanıtımlar sayesinde markanın müvekkilinin hizmetleri ile özdeşleştiğini, markanın müvekkilinin markaları ile aynı sınıfta tescil edilmek istenmesinin müvekkilinin markasının ayırt edici vasfına zarar vereceğini,

davalının bu markayı tercih etmesinin kötüniyetli olduğunu ve markanın tescilinin aynı zamanda haksız rekabete neden olacağını ileri sürerek 2020-M-4297 sayılı YİDK kararının iptaline ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline karşı husumet yöneltilemeyeceğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, "ÇİPP" ibaresinin elektronik ya da bankacılık sektörü için ayırt edici bir ibare olmadığını, müvekkilinin "ÇİPP" esas unsurlu tescil edilmiş bir markasının mevcut olduğunu, müvekkilinin bu markasının davacıya ait markalar tescilli iken gerçekleştiğini, "ÇİPP İK" markasına ısrarla itiraz etmeyen davacının markadan bir kısım mal ve hizmet çıkarılmış olmasına rağmen itiraz etmesinin haksız olduğunu, müvekkilinin markasının bir bütün halinde davacıya ait "CHİP PARA" ibaresine benzemediğini, markalarla muhatap olan tüketicilerin markaları karıştırabileceğine ilişkin delil sunulmadığını ve başvurunun kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinden söz edilebilmesi için öncelikle tescil kapsamı ve/veya tescil talebine konu edilen mallar/hizmetler arasında aynılık ya da benzerlik ilişkisi bulunması gerekli olup taraf markalarının kapsamları arasında herhangi bir aynılık ya da benzerlik bulunmadığı, davacı tarafından marka işlem dosyasına veya dava dosyasına dayanak yapılan markaların tanınmışlık düzeyi ile ilgili olarak sunulan delillerin dava konusu dışındaki ""axess kart" ile ilgili olup dava konusu marka ile ilgili delil sunulmadığı,

davacının faaliyetlerinin finans sektörü, bankacılık ile ilgili olması karşısında 41. sınıftaki hizmetlerle ilişkin bir tanınmışlık düzeyinden söz edilemeyeceği, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmaması, taraf markaları kapsamındaki mal/hizmetlerin birbirinden farklı olması ve davacının itiraza mesnet yaptığı markalarının tanınmışlığını ispat edememesi nedeniyle tanınmışlık düzeyinden kaynaklanan tescil engeli ile haksız rekabetten söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "ÇİPP" ibareli başvuru markası ile davalı bankanın redde mesnet "chippara" asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesi bulunuyor ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere;

markaların kapsamında ortak olarak yer alan mal ve hizmetlerin kurum tarafından markadan çıkarıldığı, dava konusu markanın tescil edildiği 41. sınıftaki hizmetler davacıya ait itiraza dayanak markaların tescili kapsamında bulunmadığı gibi, bu mal ve hizmetler arasında birbirini tamamlama, aynı ya da benzer amaca ilişkin olma, pazarlama/satış yolları itibariyle ilişkili olma ve yahut birbiri ile rekabet etme koşullarının da bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ve YİDK kararının iptali istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.