Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4194 K.2026/1041

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2021/097414 sayılı ve "..." ibareli başvurusuna davalı şirketin 2017/117912, 2000/17243 sayılı ve "... kids", "..." ibareleri markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile kısmen kabulüne karar verilerek başvurunun 35. sınıf bir kısım hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile redde mesnet 2017/117912 sayılı markanın görsel, işitsel, kelime ve şekil unsurları bakımından oldukça farklı olduğunu, başvuruda yer alan “J” harfinin baskın işitsel farklılık oluşturduğunu, markalar arasında iltibas bulunmadığını ileri sürerek 2022-M-10749 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; işaretler arasında iltibas bulunduğunu, markaların esas unsurları arasındaki tek fark olan "J" harfinin markaya ayırt edicilik katmadığını, tarafların markaları arasında iltibasın doğduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka işaretleri arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, “...” ibaresinin “Güney Sumatra, Endonezya'da, Sumatra'nın güneydoğu kesiminde yer alan bir bölge” adı olarak bilindiği, davalı markasının “...” kelimesinin ise bir kadın adı karşılığının bulunduğu, harf farklılığının anlamsal açıdan da sözcükleri farklılaştırdığı, markalardaki harflerin düzenleme biçiminin de işaretleri yeteri derecede farklılaştırdığı, yazım biçimlerinin özellikle ön planda ve farklı olduğu,

dikkat ve bilinç düzeyinin daha yüksek alıcı kitlesinin, dava konusu hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde, “...” ibareli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun “... kids” ibareli markalardan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, başvuru konusu işaret ile davalının kısmi redde mesnet markası arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibareli dava konusu başvuru ile "..." asıl unsurlu redde mesnet marka arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, tarafların marka işaretleri arasında, dava konusu başvuruda yer alan "j" harfinden kaynaklı baskın bir işitsel farklılık bulunduğu, markaların asli unsurları arasında yalnızca tek harften kaynaklanan farklılığın bulunması,

her zaman marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğu şeklinde yorumlanamayacağı, somut olaydaki gibi marka işaretleri arasında farklılığı oluşturan harfin telaffuzunun ayırt ediciliği sağlayabileceği, ayrıca markaların tertip tarzlarının da oldukça farklı olduğu, dava konusu başvurunun, redde mesnet markadan yeterince farklılaştığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.