Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12568 K.2021/7669

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 03:45 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışında, gece vakti aydınlatmanın olmadığı tek yönlü asfalt kaplama otoyolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde önünde kendisi ile aynı istikamette seyreden katılan sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki kamyonun sol arka kesimine çarpması sonucu, katılan sürücü ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, aynı araçta yolcu olarak bulunan katılan ...'nin ise, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 6. derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ehliyetinin geri alınmasına, cezayı ödeyecek gücü olmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 esas 2020/154 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,