Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10475 K.2023/5852

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.11.2020 tarihli ve 2016/254752 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz isteği; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Her ne kadar, sanıkların olay günü Müze Müdürlüğünün 15/07/2015 tarihli raporunda da belirtiliği üzere 2863 sayılı Yasanın 6. Maddesi kapsamında kaldığı tespit edilen ve tescil çalışmaları devam etmekte olan Kayaya Oyma Kilisesi ve Kayaya Oyma Küplerine 150-200 m. Mesafede bulunan ve sit alanı içerisinde yer almayan Kıyıköy-Vize karayolunun 3. Km'sinde Şarapçıyolu olarak bilinen yerde define arama saikiyle gezdikleri yönünde Vize İlçe Jandarma Komutanlığınca ihbar alındığı,

jandarma görevlilerince olay yerinde sanıkların yakalandıkları, alınan ifadelerinde piknik yapmak amacıyla bölgeye geldiklerini beyan ettikleri, ancak yanlarında piknik yaptıklarını gösterir hiç bir malzemenin bulunmadığı, sanıkların bulundukları yerin piknik yapmaya elverişli bir yer olmadığı ve sanıkların gece sayılacak bir zaman dilimi olan 22:00 sularında o bölgede yakalandıkları göz önüne alındığında, sanıkların beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğu ve itibar edilemeyeceği, iddiasıyla haklarında kamu davası açılmış ise de; sanıkları cezalandırmaya yetecek şüpheden uzak somut delilin dosyada yer almaması,

sadece suçun işlendiği iddia olunan mevkide bulunmaları sanıkları cezalandırmaya yetmeyeceği, define araştırmak için yanlarında herhangi bir malzemenin bulunmadığı ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince CMK 223/2-e fıkrası uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Olay tarihi hatırladığım kadarı ile Ramazan ayıydı. İftarla sahur arasında birşeyler alıp olay mahallinde yemiştik. Jandarma geldi. Piknik yaptığımızı söylememize rağmen bizi aldılar. Sonrasında bize piknik yaptığımıza dair herhangi bir malzemenin olmadığı iddianamede yer alıyorsa da, bizim piknik yaptığımız yer jandarmanın bizi aldığı yerin biraz üzerinde bir yerdeydi. Define araştırmak için üzerimizde herhangi bir alet yoktu. Bulunduğumuz yerin sit alanı olduğunu dahi bize jandarma söyledi. Suçsuzum, beraatimi isterim, mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan hükümlerin uygulanmasını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim." demiştir.

3. Sanık ... Eren savunmasında; "Sanık ...'nun beyanlarına katılıyorum, piknik yapmak amacıyla olay yerine gitmiştik. Olay yerinin sit alanı olduğunu jandarmadan öğrendik, suçsuzum, beraatimi isterim, mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan hükümlerin uygulanmasını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim." demiştir.

4. Sanık ... savunmasında; "İddianamede adları geçen diğer sanıklar ... ve ... arkadaşlarımdır. Suç tarihinde birlikte piknik yapmaya gitmiştik. Ancak bizimle ilgili define arıyorlar diye ihbar olmuş. Jandarma olay yerine geldi. Arama yaptı, ancak herhangi bir suç unsuruna da rastlayamadı. Daha sonra nasıl oldu ise hakkımızda bu dava açıldı. Ben kesinlikle Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırı hareket etmedim. Define filan aramadım. Suçsuzum, beraatimi istiyorum." demiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçtan zarar gören kurum olan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün, 23.12.2015 tarihli yazı ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15.07.2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19.10.2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa,

karara bağlanması mümkün olduğundan, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

2.Olay günü saat 21.20 sıralarında ... mevkiinde ağaçların altında sarı renkli bir aracın park halinde olduğu, bölgede kazı yapmak için gelmiş olabilecekleri yönünde gelen ihbar üzerine kolluk ekiplerince saat 21.30 sıralarında olay yerine intikal edildiği, bahse konu yerde... plakalı aracın bulunduğu, etrafta yapılan araştırmada sanıklara rastlandığı, araçta yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, olay yerinde herhangi bir kazı izine, kazıya yarar alete rastlanmadığı,

sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, define aramaya yönelik herhangi bir aletin de bulunmadığını belirttikleri dosya kapsamında, sanıkların suç üstü yakalanmadıkları, üzerlerinde ya da çevrede define aramaya yarar alet ele geçirilmediği, üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,