Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1358 K.2023/2973

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.06.2020 tarihli ve 12-2016/370336 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın suç tarihinden geriye bir yıl önce duygusal birliktelik yaşadıkları, beraberlikleri dönemde katılanın rıza kapsamında gönderdiği yarı çıplak resimlerin sanık tarafından internet üzerinden yayınlandığı iddiası ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece; suça konu internet sitesinin Amerika Birleşik Devletleri kaynaklı olup Türkiye de temsilciliğinin bulunmadığı, Amerikan yasaları nazara alındığında Adli Yardım Başvurularınında sonuçsuz kaldığı, her ne kadar katılanın fotoğraflarını içerir Eylül Güldalı adı ile oluşturulmuş suça konu site bulunsa da bu sitenin sanık tarafından oluşturulduğuna ilişkin mağdurun soyut şikayeti haricinde sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil elde edilemediği gerekçeleri ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık, katılan ile internet üzerinden görüştüklerini, katılanın kendisine çıplak resim gönderdiğini, daha sonra ayrıldıklarını, ayrıldıktan bir yıl sonra arayıp internet üzerinden resimlerinin paylaşıldığını söyleyip silmesini istediğini, kendisininde siteye baktığında kendisine gönderdiği resimlerden farklı olduğunu ve resimlerin yayınlanmasında ilgisini olmadığını beyan ederek atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

4.Katılan, sanık ile internet üzerinden tanışıp arkadaş olduklarını, sanığa yarı çıplak resimler gönderdiğini, ayrıldıktan bir yıl kadar süre sonra arkadaşlarının internet üzerinden resimlerinin paylaşıldığını bildirmesine üzerine söz konusu resimlerin sanığa göndermiş olduğu resimler olduğunu anladığını, suça konu resimleri sadece sanığa gönderdiğini beyan ederek sanık hakkında şikayetini devam ettirmiş ve davaya katılma talebinde bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın bir dönem birliktelik yaşadığı katılanın rızası kapsamında gönderdiği yarı çıplak resimlerini, internet üzerinden yayınladığı iddiasına konu olayda;

1. Suça konu paylaşımın yapıldığı internet sitesine erişim yapan IP adreslerinin tespiti açısından sitenin sahibi olduğu şirketin bağlı olduğu ülkeden adli yardım talebi yapılması ve sanığa ait dijital materyaller üzerinde usulüne uygun arama kararına istinaden yapılacak arama ile suça konu resimlerin ve suça konu internet sitesine erişim yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanığın atılı suçu işlediği sabit görüldüğü takdirde; 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun aynı Kanun'un 139 uncu maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,