Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5445 K.2025/352

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, 5271 sayılı Kanun 141/3 madde gereğince 15.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının vekalet ücretinin 6.810,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin kimlik bilgilerinin soruşturma aşamasında sorumlular tarafından karıştırılması nedeniyle haksız yargılandığını, hakkında adli kontrol kararı uygulandığını, 2016-2018 yılları arasında hükümlü olarak göründüğünü ve bu nedenle iş bulamadığını, kimlik bilgilerinin kullanıldığını öğrendiğinde savcılığa müracaat ettiğini, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesine rağmen iddianame düzenlendiğini, yeniden yargılama yapılarak hakkında beraat kararı verildiğini, 5271 sayılı Kanun 141/3 madde gereğince davacı hakkında tazminata hükmedilmesi gerektiğini, müvekkilinin zararının karşılanması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Germencik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/144 Esas, 2019/338 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği,yargılama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

soruşturma sırasında davacıya ait kimlik bilgilerinin bir başka şahıs tarafından kullanılması neticesinde davacı hakkında dava açılıp beraatine karar verilmesi ile sonuçlanan olayda davacı hakkında yakalama, gözaltı ve tutuklama tebdirlerinin uygulanmadığı yine 28.6.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ek CMK'nun 141/3. maddesi ile Hakim ve Cumhuriyet Savcılarının suç soruşturması veya kovuşturması sırasında verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat istenebileceği hükme bağlanmış ise de;

davacının kimliğini kullanan kişi tarafından adli makamların yanıltıldığı bu kapsamda davacı lehine 5271 sayılı CMK'nın 141. Maddesinde belirtilen tazminat hallerinin hiç birinin gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı Kanun'un 141/3. fıkrasında, "Birinci fıkrada yazan hâller dışında, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir." hükmü gereğince, tazminat talebinin dayanağı olan dava dosyasında davacıya ait kimlik bilgilerinin dosya dışı sanığın kimlik bilgileri ile karıştırılmak suretiyle davacı hakkında soruşturma başladığı,

dosya dışı sanık hakkında yapılan gözaltı ve sorgu işlemi sonucunda 06.12.2016 tarihinde adli kontrol tedbiri uygulandığı ve tedbirin uygulanması amacıyla denetimli serbestlik birimine gönderildiği, davacıya yapılan tebligat sonucunda davacının haberdar olduğu ve bunun üzerine Cumhuriyet Savcılığına başvuruda bulunduğunu,

Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2017 tarih 2017/178 Soruşturma 2017/237 Karar tarihli kararında davacının müşteki olduğu ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda davacının kimlik bilgileri ile sehven adli kontrol kararı verildiğinin ve ek kararla bu hususun düzeltildiğinin belirtilmesine rağmen 24.07.2018 tarihinde davacı hakkında Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/538 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığını, davacının duruşmalarda söz konusu kişinin kendisi olmadığını beyan etmesi üzerine Germencik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/144 Esas,

2019/338 Karar sayılı ceza dosyasında hakkında davacı sanık hakkında sehven dava açıldığından beratine karar verildiği ve kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, davacı hakkında adli makamlarca soruşturma ve kovuşturma işlemi yapıldığı, davacının sanık olarak yargılanmasına neden olunduğu, bu durumun 5271 sayılı Kanun 141/3. maddesinde belirtilen hakim ve savcıların suç soruşturması ve kovuşturması sırasındaki diğer sorumluluk hâlleri kapsamında kaldığından, davacı hakkında makul bir maddi ve manevi tazminata hükmedilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,