Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/5709 E. , 2024/5351 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/956 E., 2021/1780 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine B
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/5709 E. , 2024/5351 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/956 E., 2021/1780 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının aynı yargılama kapsamında tutuklamaya konu kasten öldürme suçundan beraat ettiği, tutuklamaya konu olmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 2 yıl hapis ve 1.200,00 TL hapis cezası ile cezalandırıldığı, davacının 4 yıl 9 ay 25 gün gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreden mahkumiyete konu hapis cezasının düşülmesi suretiyle fazladan cezaevinde kaldığı 2 yıl 9 ay 25 gün bakımından 53.711 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının tazminat davasına konu yargılama kapsamında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/618 Esas sayılı dosyasında mahkum olduğu içtimalı 3 yıl 19 ay hapis cezasından mahsup edildiği, bu itibarla bakiye 96 gün üzerinden maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve hükmedilen tazminatlara ilişkin faiz başlangıç tarihinin bakiye günün başladığı tarih olan 26.08.2016 tarihi olarak belirlenmesi gerektiğinin kabulü ile maddi tazminatın 4.163,16 TL'ye, manevi tazminatın 5.000,00 TL'ye indirilmesi, faiz başlangıç tarihinin 26.08.2016 olarak belirlenmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; mahsup edilen hapis cezasının değişen Kanunlar gereğince infaz kabiliyetinin bulunmadığına, bu itibarla 3 yıl 19 ay hapis cezasının tamamının mahsup bakımından göz önünde bulundurulmasının hatalı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna ve vekalet ücretinin yanlış hesaplandığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/7 Esas-2017/11 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 04.02.2012 tarihinde gözaltına alındığı, 06.02.2012 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda kasten öldürme suçundan 12 yıl hapis cezası, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ise 2 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.11.2016 tarihinde davacının tahliyesine karar verildiği, bu şekilde 04.02.2012-30.11.2016 tarihleri arasında 1761 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, temyiz incelemesi sonunda kararın kasten öldürme suçu yönünden bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama kapsamında davacının kasten öldürme suçundan beraatine karar verildiği, beraat kararının 26.02.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ancak aynı yargılama kapsamında mahkum olunan 2 yıl hapis cezası düşüldükten sonra bakiye kalan kısım yönünde maddi ve manevi tazminat miktarlarının belirlenmesi gerektiğinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelere göre; davacının tazminat davasına konu yargılama kapsamında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkum olduğu 2 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezasının, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2017 tarihli ve 2017/234 Değişik iş sayılı kararı ile gözaltında ve tutuklulukta geçen 04.02.2012-15.02.2013 tarih aralığını kapsayan sürenin hapis ve adli para cezasını kapsar şekilde mahsubuna karar verildiği, 15.02.2013-30.11.2016 tarih aralığındaki sürenin ise kullanılmadığının belirtildiği, İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.08.2019 tarihli ve 2010/618 Esas-2012/1212 Karar sayılı ek kararında ise yukarıda belirtilen mahsup durumu gözetilmeksizin aynı Mahkemenin 19.07.2019 tarihli ve 2019/207 Değişik iş sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yıl 19 ay hapis cezası ile cezalandırılan davacının hapis cezasının İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/7 Esas-2017/11 Karar sayılı dosyası kapsamında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği 04.02.2012-30.11.2016 tarih aralığını kapsayan süreden mahsubuna karar verildiği, bu şekilde davacı hakkında mükerrer mahsup işlemi uygulandığı ve gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerden bakiye günün kalmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminat tayin ve tespiti gerekirken, fazla tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatı doğrultusunda bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan nisbi vekalet ücretinin 1.374,47 TL olduğu gözetilmeksizin, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi karar tarihi esas alınarak hesaplanan 1.099,57 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi, 2-Dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak gözaltı tarihi belirtilmiş olmasına ve mahsup hususunun haksız işlem tarihinin başlangıcı üzerinde bir etkisi bulunmamasına karşın, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarı bakımından mahsup durumu gözönünde bulundurularak bakiye kalan günün başlangıç tarihi olarak belirlenen 26.08.2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin kısmındaki "1.099,57 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "1.374,47 TL" ibaresinin eklenmesi, faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısımda yer alan "26.08.2016" ibaresinin çıkarılarak yerine "04.02.2012" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.